พื้นที่เสี่ยง…ที่ชื่อว่า “เฟรมแรก” และ “เฟรมสุดท้าย”

สำหรับมือใหม่ที่เพิ่งเริ่มถ่ายฟิล์มและเจอฟิล์มประเภทโหลดเอง (ทั้งสีและขาวดำ) สิ่งหนึ่งที่ควรรู้ไว้ตั้งแต่ต้นคือ
ภาพแรกกับภาพสุดท้ายของม้วน มักเป็นพื้นที่เสี่ยงเสมอ
เหตุผลง่ายๆ คือ ตอนที่โหลดฟิล์มเข้ากลัก ฟิล์มช่วงต้นและช่วงท้ายจะถูกสัมผัสแสงไปแล้ว แม้จะทำในที่มืดหรือถุงโหลด และผลที่เกิดขึ้นคือเฟรมช่วงต้นม้วนกับท้ายม้วนอาจมีอแสงรั่ว กินเข้ามาครึ่งรูป และจำนวนภาพที่ได้จริงก็อาจไม่ตรงตามตัวเลขที่ระบุบนกลักแบบเป๊ะๆ
นี่ไม่ใช่ “ความผิดพลาด”
แต่มันคือธรรมชาติของฟิล์มโหลด ( FILM LOAD / Hand-rolled from bulk roll)
โลกดิจิทัลทำให้เราคุ้นชินกับตัวเลขที่แม่นยำ 100%
แต่โลกของฟิล์มยังคงเปิดพื้นที่เล็กๆ ให้กับ “ความคลาดเคลื่อน”
และสำหรับคนที่เข้าใจมัน ความคลาดเคลื่อนนั้นไม่ใช่ข้อบกพร่อง
แต่มันคือเสน่ห์ร่องรอยเล็กๆ ที่บอกว่า ภาพนี้เกิดขึ้นจาการถ่ายด้วยกล้องฟิล์ม

Film : HP5+400 [Film Load / Hand-rolled from bulk roll]
Dev. : ILFORD ILFOTEC DD-X [1+4] 9min
Len : Carl Zeiss 50mm f1.5 C Sonnar T*
Body : Leica M7

ทำไมฟิล์มประเภทโหลดเองแล้วได้ไม่ครบตามจำนวนรูปที่ระบุบนกลักฟิล์ม?
ถ้าใช้ฟิล์มแบบ film load hand-rolled from bulk roll แล้วใส่กับกล้องขึ้นฟิล์มอัตโนมัติ ระวังไว้เลยครับ…
กล้องออโต้หลายรุ่นจะ
• ดึงฟิล์มเข้าไปลึกก่อนเริ่มนับเฟรม
• ข้ามช่วงหัวม้วนไปพอสมควรก่อนขึ้นเฟรม 1
ผลคือ… จาก 36 รูป อาจเหลือจริงแค่ 34–35 รูป หายไป 1-2 เฟรมแบบงงๆ
ต่างจากกล้องแมนนวล ที่เราคุมเองได้ว่าจะหมุนทิ้งแค่ไหน(แต่ก็มีสิทธิ์ได้เฟรมแสงรั่วเข้ามาติดใน้ฟรมแรก)
สรุป: กล้องออโต้ “กินหัวม้วน” มากกว่าที่คิด โดยเฉพาะเวลาใช้ฟิล์มประเภทฟิล์มโหลดเอง
มือใหม่เจอแบบนี้ ไม่ต้องตกใจนะครับ มันปกติ